Mijn naam is Miranda Pronk, geboren te Scheveningen in 1975. In 2004 ben ik afgestudeerd aan de Koninklijke academie voor beeldende kunst te Den Haag, naast mijn werk als kunstenaar geef ik al 4 jaar les aan enthousiaste amateurs voor een creatief atelier in Naaldwijk. In mijn atelier in Zoetermeer verzorg ik naast mijn vrije werk ook lessen voor beginners en gevorderden.

Mijn huidige serie werken zijn geïnspireerd door de actualiteit van de Blythe-pop. Deze pop is een oriëntaalse versie van de westerse Barbiepop en werd geïntroduceerd in dezelfde tijd. Barbie heeft zich met haar geïdealiseerde vormen een plek veroverd in onze westerse samenleving  Zij is éénduidig herkenbaar als jonge vrouw terwijl de Blythe pop, minder realistisch, een appèl doet op de onschuld van een baby.

Zij werd niet zo populair als Barbie en uit de handel genomen maar heeft inmiddels haar come-back gemaakt. Dit keer voor een andere doelgroep. Niet het kind maar de jong volwassene ontfermt zich over de Blythe pop.

Met haar vertedering oproepende ronde gezichtje, kleine lijfje, grote ogen, kwetsbaar neusje en mondje blijkt bij nadere beschouwing nog iets anders aan de hand. Onder de oppervlakte van dat baby-achtige uiterlijk broeit een volgroeide volwassenheid in lichamelijk (sexueel) geestelijk en emotioneel opzicht. De onschuld voorbij. De dubbele boodschap van deze gecompliceerde maskerade fascineert mij.

Eigenlijk gaat het in mijn werk en bij de Blythe poppen om maskers. Maskers die ik terugzie in onze dagelijkse werkelijkheid en in het virtuele leven op internet. Avatars vormen in digitaal gecreëerde "Second Life" werelden een samenleving van gefantaseerde identiteiten. Jeugdige schoonheid en dynamiek idealiseren het jong zijn en ontkennen de levende werkelijkheid van ons mens zijn.

Mijn techniek van schilderen, bijna huidloos en plat, gebruik ik om te ondersteunen wat ik inhoudelijk wil laten zien. Ik leg een verband met de maskerachtige make-up van geisha's waarachter hun authentieke vrouwelijkheid verborgen blijft.

Met deze serie werken sta ik op een kruispunt in mijn ontwikkeling waarbij vooral de letterlijke doorbreking van maskers een rol zal gaan spelen, zodat het authentieke opnieuw getoond mag worden.